Stanisław ZiemiańskiCorresponding author

Filozofia analityczna a argument z przygodności

Article
5 – 2000, pages 201-219
Date of online publication: 30 November 2020
Date of publication: 30 November 2000

Abstract

W Encyklice Fides et ratio Jan Paweł II nawołuje do współpracy teologii z filozofią (n. 100). Podkreślając inspirującą rolę teologii dla filozofii, większy nacisk kładzie jednak na potrzeby dowartościowania filozofii, zwłaszcza metafizyki, która w wielu środowiskach, nawet w uczelniach kościelnych, została zaniedbana. Wśród licznych antymetafizycznych nurtów współczesnych, Papież wymienia pozytywizm, materializm, scjentyzm i relatywizm (n. 47). Różniąc się od siebie nurty te maja jednak z sobą coś wspólnego. Pozytywizm (i neopozytywizm) za źródło i kryterium prawdy uznaje doświadczenie zmysłowe. Zdania o zjawiskach danych w doświadczeniu maja wartość prawdopodobną. Zawsze istnieje możliwość ich zakwestionowania. Stąd relatywizm prawdy. Prócz tego ograniczenie poznania de empirii implikuje zamkniecie się na rzeczywistość pozazmysłową, duchową. Z nieuprawnionego metodologicznie przekonania, ze to co niepoznawalne zmysłami nie istnieje, rodzi się materializm. Konieczność dotyczy systemów formalnych, one jednak nie mają charakteru ontologicznego, nie mówią same z siebie niczego o rzeczywistości. Opierają się na konwencjach. To stanowi inne źródło relatywizmu.

Cite this article

Ziemiański, Stanisław. "Filozofia analityczna a argument z przygodności." Forum Philosophicum 5 (2000): 201–19. doi:10.35765/forphil.2000.0501.9.